Jest to okres poporodowy obejmujący około sześć tygodni po porodzie. W tym czasie ustępują zmiany wywołane ciążą i porodem. Natomiast największa dynamika zmian jest obserwowana zaraz po porodzie. Później zachodzą one znacznie wolniej, potrzeba bowiem paru miesięcy, aby ustrój powrócił do stanu zbliżonego z przed ciąży. Zawsze w ustroju kobiety zostają pewne znaki nawet jeśli upłynie trochę lat. Równolegle do zmian jakie przechodzi, przyzwyczaja się do nowego środowiska związanego z macierzyństwem. Ta adaptacja psychiczna pokrywa się z czasem karmienia piersią. Po porodzie każda kobieta odczuwa zmęczenie, a niekiedy senność. U wielu kobiet mogą pojawić się krótkotrwałe dreszcze, którym towarzyszy uczucia zimna. Natomiast temperatura ciała może czasami wzrosnąć, aby już następnego dnia powróciła do normy. W okresie pobytu na oddziale połogowym wszystkim pacjentkom mierzy się temperaturę oraz tętno co jest bardzo potrzebne przy wykryciu zakażeń. Kobieta po porodzie powinna sobie odpocząć.
Wystąpienie czynności porodowej może wystąpić w każdej chwili, w najmniej oczekiwanym momencie. Co prawda pomoc medyczną możemy osiągnąć w ciągu kilkunastu minut ale i to może być niewystarczające i okresem zbyt długim. Najczęściej dochodzi do odpłynięcia wód płodowych i rozpoczęcia się czynności porodowej. Ciężarna jest nie mniej zaskoczona od otoczenia całym wydarzeniem. Dlatego też mimo takiej sytuacji powinna zachować spokój i opanowanie. W tych przypadkach jest jeszcze czas aby rodzącą jak najszybciej odwieźć do szpitala. Może być transportowana w pozycji leżącej jak również i siedzącej. Natomiast jeśli występują skurcze parte wtedy rodząca mimowolnie wspomaga je napinaniem mięśni brzucha. Natomiast jeśli rodzącej ie zdążymy odwieźć do szpitala wtedy należy zabezpieczyć miejsce w którym się znajduje. Jeśli urodzi się noworodek należy chronić go od zimna, okręcić go w ręcznik albo garderobę matki. A następnie noworodka wraz z matka przewieźć jak najszybciej do szpitala.
Natomiast cięcie cesarskie jest stosowane wtedy jeśli nie możliwy jest poród naturalny. Około piętnaście procent to porody cesarskie. Sam zabieg jeśli jest operacją brzuszna dla matki i dziecka nie jest żadnym zagrożeniem. Wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Lekarz otwiera jamę brzuszną i po rozcięciu mięśnia macicy wydobywa płód a następnie łożysko i błony płodowe. Po oczyszczeniu jamy macicy zszyty zostaje mięsień macicy i powłoki brzuszne. Operacja trwa około godziny. Po upływie ośmiu dni rana brzuszna jest zagojona i pacjentka po zdjęciu szwów zostaje wypisana do domu. Natomiast po przebyciu cesarskiego ciecia nie należy w ciągu roku zachodzić w ciąże. Okres jest potrzebny do całkowitego zagojenia mięśnia macicy i powłok brzusznych, aby mogły z powodzeniem znieść spokojnie powiększenie macicy i brzucha. Natomiast przebycie cesarskiego cięcia nie wpływa na płodność kobiety. Zwykle kolejna ciąża przebywa już bez komplikacji. Nie oznacza że każdy następny będzie odbywał się przez cięcie cesarskie.
Jest to taki poród który trwa ponad osiemnaście godzin u pierwszy raz rodzących, a ponad dziesięć godzin u wieloródek. Natomiast poród który się przedłuża powoduje zwiększenia komplikacji dodatkowych,powikłań la matki jak również i dla dziecka. Istnieje bardzo dużo czynników wpływających na przedłużenie porodu. Niektóre czynniki eliminowane są podczas badań kontrolnych jeszcze jak kobieta jest w ciąży. Natomiast inne pojawiają się podczas trwania porodu i decyzje co do dalszego jego przebiegu podejmuje lekarz po uprzedniej jego analizie klinicznej. Decyzja może się wiązać z podaniem dodatkowych leków, lub rozwiązaniem ciąży zabiegowo. Natomiast poród może się odbyć kleszczowo. Przez wiele lat kleszcze położnicze były jedyna metodą urodzenia dziecka jeśli poród się przedłużał. Stopniowo ulepszono technikę operacji chirurgicznych, a w tym technikę cięcia cesarskiego. Dzisiejsze kleszcze maja bardzo prosta konstrukcje, ale skuteczność tego narzędzia jest bardzo wysoka. Są tak uformowane że obejmują główkę dziecka.